المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

167

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

نور محمّد صلى اللّه عليه و آله را برسم امانت به تو سپرد . خدا پرده‌اى از نور براى جلوگيرى از چشم مردم و كيدهاى شيطان لعنه اللّه براى نزله برقرار كرد و ابليس لعين به هيچ طرف از روى زمين متوجه نميشد مگر اينكه نظرى به آن پرده مىانداخت و دائما شيطان از وسوسهء او محروم بود تا اينكه نزله انوش را متولد كرد . وقتى كه نزله از وضع حمل فارغ شد نور حضرت محمّد بن عبد اللّه صلى اللّه عليه و آله را در ميان دو چشم انوش مشاهده كرد ، موقعى كه انوش جوانى شد پدرش شيث او را خواست و فرمود : اى پسرك من پدر من آدم عليه السّلام مرا مأمور كرده : عهد و پيمانى از تو بگيرم كه به غير از پاكيزه ترين زنان عالمين را تزويج ننمائى ، پس انوش خدا را حمد كرد و وصيت پدر خود را قبول نمود . [ 4 و 5 و 6 - قينان و مهائيل و بردا ] آنگاه انوش به فرزند خود قينان كه چهارمين وصى بود وصيتى نظير وصيت پدران خود عليهم السّلام كرد و قينان هم فرزند خود مهائيل را كه پنجمين وصى بود وصى گردانيد ، مهائيل امر وصيت را به پسر خود بردا كه ششمين وصى بود محول نمود ، بردا زنى را تزويج كرد كه او را بره ميگفتند [ 6 و 7 - اخنوخ و متوشلخ ] و آن زن به أخنوخ كه ادريس عليه السّلام باشد و هفتمين وصى بود حامله شد وقتى كه ادريس متولد شد پدرش به آن نورى كه در بين چشمانش ميدرخشيد نگاه كرد و به او فرمود : اى پسر ! من تو را راجع به اين نور وصيت و سفارش مينمايم . پس آن حضرت وصيت پدر را قبول كرد و با زنى كه او را بزرعا ميگفتند ازدواج كرد و متوشلخ كه هشتمين وصى بود براى او تولد يافت . براى متوشلخ پسرى بنام